Musisz zainstalować flash player pobierz instalator









STOPKA REDAKCYJNA


Piotr Grabarek Redaktor Qmama Weronika Kaczorek dziennikarz Natalia Marciniak dziennikarz Ada Ruszkiewicz dziennikarz Piotr Grubek dziennikarz Justyna Gomółka dziennikarz Oskar Plewka dziennikarz Łukasz Zduńczyk dziennikarz Arek Leszczyński dziennikarz Natalia Zaliwska dziennikarz ul. Pocztowa 4 05-310 Kałuszyn 1. Wywiad z burmistrzem Kałuszyna panem Marianem Soszyńskim - str. 3 2. Herb Kałuszyna i nazwa miasta - str. 6 3. Zabytki Kałuszyna - str. 7 4. Klub sportowy Victoria Kałuszyn - str. 12 Wywiad z burmistrzem Kałuszyna panem Marianem Soszyńskim
1. Czy lubi Pan swoją pracę? - Lubię swoją pracę ponieważ ta praca daje dużo możliwości.


Mogę zmieniać otoczenie według własnej koncepcji, czyli jeśli np. chcę wybudować boisko, to robię wszystko, żeby je wybudować. Przekonuję radnych, żeby dali fundusze, staram się o te pieniążki. Później szukam dobrego wykonawcy. Oczywiście wszystko to odbywa się według przepisów, praw. Czyli jednym słowem mam wpływ na to, kto coś będzie robi ł, jak będzie robił oraz mam wpływ na projektanta. Wszystko odbywa się w oparciu o zdanie mieszkańców. 2. Co zmieniło się na lepsze, od kiedy jest Pan burmistrzem? - Wiele rzeczy zmieniło się na lepsze. Zmieniła się estetyka i wygląd naszego miasta. Poprawiają się warunki życia, czyli np. są lepsze ulice, chodniki, jest więcej pasów. Zarówno w mieście, jak i na wsiach jest kanalizacja. Estetyka to znaczy, że jeśli jest nowy chodnik, to nie tylko to jest bardziej bezpieczne, ale to lepiej wygląda np. przed przedszkolem. 3. Ile kadencji jest Pan burmistrzem Kałuszyna? To jest druga kadencja. Przez dwie kadencje byłem zastępcą burmistrza



do spraw inwestycji, a teraz drugą kadencję jestem burmistrzem i zajmuję się wszystkim. 4. Co Pan robi w wolnym czasie? Lubię łowić ryby, przebywać nad wodą. Lubię spacerować po lesie. Taki… wypoczynek aktywny. 5. Co Pan chce jeszcze zmienić w Kałuszynie? Uuu… Dużo. Chciałbym wyremontować stary Ośrodek Zdrowia. Żeby były nowe gabinety lekarskie i sale rehabilitacyjne. Chcę wygospodarować jeszcze salę sportową. Chciałbym również przebudować ulice. 6. Czy chciałby Pan zamieszkać w Kałuszynie, jeśli tak to dlaczego? Podoba mi się Kałuszyn, a poza tym byłbym na co dzień w gminie. Mógłbym patrzeć codziennie, jak wszystko się zmienia, a dużo się zmienia. Znam wielu mieszkańców, z którymi się przyjaźnię i mógłbym również widywać ich codziennie. No i po prostu jest mi tu dobrze. 7. Ile mieszkańców obecnie mieszka w Kałuszynie? Ponad 3 tysiące. 8. Czy ma Pan jakiegoś zwierzaka? Przykro mi nie mam zwierzątka, bo zwierzątkiem trzeba się zajmować, a ja nie mam czasu. Mieszkam w bloku, a tam nie ma warunków.



9. Jakie miejsce w Kałuszynie lubi Pan najbardziej? Bardzo lubię szkołę, teren szkoły. Patrzę jak ona się zmienia. Począwszy od rozbudowy, poprzez budowę boisk, po zagospodarowanie terenu koło przedszkola. 10. Gdzie Pan lubi najbardziej przebywać najbardziej? W samym mieście. Nie mam jakiegoś szczególnego miejsca. Natomiast najwięcej czasu przebywam w urzędzie. Dziękujemy za udzielenie wywiadu do gazetki internetowej. Ada Ruszkiewicz, Weronika Kaczorek, Natalia Marciniak i Justyna Gomółka

Koziołek

Herb i nazwa miasta Na herbie widoczny jest czarny koziołek na żółtym tle. Motyw wywodzi się od klejnotu herbowego rodziny Zamoyskich do których kiedyś należał Kałuszyn. Nazwa "Kałuszyn" pochodzi od pierwszych właścicieli tego miasta. Byli to Kałuscy. Natalia Zaliwska Zabytki Kałuszyna
Oskar Plewka i Łukasz Zduńczyk


Koścół parafialny Stanisław, dziedzic zwany Kałuszyn wystawił w swej posiadłości położonej wśród lasów kościół z drzewa modrzewiowego. Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika mógł pomieścić około 400 osób. w tym czasie miejscowość Kałuszyno należała do parafii Grębków, położonej w odległości ok. 9 km. Ponieważ do sakramentów św. wierni byli zobowiązani przystępować w swojej parafii, z drugiej strony ponieważ droga do kościoła w Grębkowie była długa i niebezpieczna- ze względu na dzikie zwierzęta, przeto dziedzic Stanisław wystąpił do władz kościelnych o ustanowienie parafii w Kałuszynie. Akt erekcyjny sporządzono i datowano w poniedziałek 24 grudnia 1472 roku, w Żbikowie. Akt podpisał składający na nim swoje pieczęcie, Andrzej, Biskup Poznański. Wiele lat upłynęło od czasu sporządzenia aktu erekcyjnego i należy przypuszczać, że i w historii parafii w Kałuszynie niejedno się wydarzyło. Aż do roku 1718 Kałuszyn pozostawał wsią, gdyż według akt dawnych dopiero w tym



roku dziedzic Kałuszyna, Orzecki uzyskał od króla Augusta II przywilej założenia miasta. Pierwszy kościół przetrwał prawie IV wieki, mimo że nie oszczędziły go burze dziejowe. Ostatecznie odrestaurowany w roku 1873 kosztem Kazimierza Rudzińskiego, wojewody mazowieckiego, dziedzica Kałuszyna i jego następnych kolatorów. W roku 1887 uchwałą parafialną postanowiono wybudować nowy, murowany kościół, ponieważ stary wymagał ciągłych remontów, a poza tym, ze względu na liczbę parafian, która wówczas wynosiła 5300 osób, był za szczupły. Nowy kościół mógł pomieścić 3000 osób. Wykonanie projektu powierzono architektowi Józefowi Dziekońskiemu, który w 1888 roku projekt wykonał. Przewidział on budowę w stylu wiślano-bałtyckim o wymiarach dł. 41 55 m, szer. 18 95 m i wys. w nawie głównej 13 85 m, a w bocznych 8 73 m. W roku 1889 przystąpiono do budowy kościoła który ukończono w 1897 roku. Poświęcenie kościoła odbyło się w 1893 roku, konsekracji dokonał abp. warszawski Teofil Chościak Popiel w roku 1897. Świątynie wzniesiono pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Stary kościół rozebrano. Po 20 latach trzeba było dokonać pierwszego remontu, mianowicie wymiany zewnętrznej cegły, która zaczęła się łuszczyć. W 1600-tną rocznicę Edyktu Mediolańskiego(313-1913) zbudowano na pamiątkę figurę Pana Jezusa dźwigającego krzyż. Którą ustawiono naprzeciwko kościoła po drugiej stronie ulicy. W tym czasie parafię zamieszkiwało około 17000 osób, w tym 6379 katolików i 9934 żydów – resztę stanowili ewangelicy i mariawici. W 1931 roku ks. kard. Aleksander Kakowski, dekretem podpisanym 16 marca ustanowił parafię w Mrozach, do której dołączył kilka wiosek. 8 stycznia 1941 roku rabin Beniamin Michelson aktem darowizny przekazał działkę gruntu o powierzchni 1 morgi i 20 prętów na rozszerzenie cmentarza rzymskokatolickiego w Kałuszynie. Lata okupacji przyniosły



całkowitą eksterminację Żydów, toteż, mimo że przed wojną stanowili oni 50% mieszkańców parafii, po wojnie nikt nie został. Kościół w Kałuszynie uniknął większych zniszczeń, najwięcej ucierpiał dach podziurawiony od pocisków. Źródło : wikipediapl Inne zabytki Kałuszyna to: 1. Poczta - murowana, parterowa z końca XIXw., odrestaurowana w 1993 r. 2. Oberża - dawne Koszary Królewskie. 3. Plebania - budynek murowany z II poł. XIXw. 4. Budynek Ochotniczej Straży Pożarnej z 1918 r.







Klub sportowy Victoria Kałuszyn
Arek Leszczyński, Piotr Grabarek, Piotr Grubek


Rok założenia: 1947 Barwy: żółtoczarne Adres: Warszawska 7, 05-310 Kałuszyn (klub); 1-go Maja 52 (stadion) Stadion: Stadion Miejski w Kałuszynie pojemność - 800 miejsc (216 siedzących) / oświetlenie - 380 lx / boisko - 105 m x 64 m Prezes: Dariusz Przybyłko (od 1999) Trener: Michał Artych (od grudnia 2009) Kadra Bramkarze: Michał Ostolski, Marcin Ciechański Obrońcy: Przemysław Gójski, Adrian Łada, Przemysław Ławeckin, Michał Artych, Michał Moczybroda, Paweł Sokołowski, Adrian Woźnica, Piotr Płochocki, Jacek Chromiński . Pomocnicy: Szymon Styś, Tomasz Szydłowski, Marcin Śledziewski, Łukasz Gągol, Piotr Kropielnicki, Hubert Abramowski, Maciej Polemberski.  Napastnicy: Paweł Bieniak, Jarosław Jasiński, Paweł Tokarzewski, Bartosz Zasuwik, Kamil Pietrasik.



W drużynie grali m.in.: Krzysztof Cabaj, Michał Moczybroda, Piotr Urban.