Musisz zainstalować flash player pobierz instalator
Wydawca: Zespół Szkół Usługowych
SPIS TREŚCI
W tym numerze między innymi:
str. 4 -5 Tornado and Thunders - wywiad str. 6 - 7 Koncert w Przygodzicach str. 8 - 9 Usługusy 2010 str. 11 Konferencja bibliotekarzy str. 12 Nowe pracownie str. 13 „Iqbal” Francesco D’ Adamo str. 14 Nie "muszę", ale "chcę i mogę" str. 15 Maturzyści ZSU przed obliczem Jasnogórskiej Pani Przegląd Rozmyślania
W Dobrzycy z okazji Dnia Teatru odbył się przegląd młodzieżowych grup kabaretowych działających w szkołach ponadgimnazjalnych i placówkach powiatów: jarocińskiego, krotoszyńskiego, pleszewskiego i ostrowskiego. Nasza szkoła odpowiedziała na zaproszenie Wydziału Edukacji Kultury i Sportu Starostwa Powiatowego i 27 marca b.r. młodzież ZSU wystąpiła w Gminnym Centrum Kultury w Dobrzycy. Uczniowie naszej szkoły, Michał Kubacki i Patrick Precz, zaprezentowali skecze znanych kabaretów: "Boryna" K. Piaseckiego i "Ksiądz i kościelny" kabaretu Paranienormalni. Występy grup kabaretowych przeplatane były piosenkami, które prezentował chór z gimnazjum w Dobrzycy. Skecze nasycone były dużą ilością humoru, dlatego na sali często wybuchał śmiech. Patrick Precz Z głębi duszy... Rozmyślania…. Jak powiedział Ś.P. ksiądz Bronisław Bozowski : "nie ma przypadków, są tylko znaki". Może pora nauczyć się dostrzegać różnego rodzaju „sygnały, ostrzeżenia”? Ostatnie wydarzenia nasunęły mi tę myśl. Skoro nic się nie dzieje przypadkowo, to jak odczytać ten straszny wypadek? Najpierw polska inteligencja wraz z Prezydentem ginie pod Smoleńskiem, w drodze na obchody z okazji 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, później wybuch wulkanu, a dokładniej, chmura pyłu, utrudniająca transport zmarłych oraz przyjazd ważnych gości na uroczystość pogrzebową... Co to wszystko znaczy? Jaki będzie kolejny znak? Metallic Angel Tornado and Thunders
POZDROWIENIA dla Patricka z 2te od Michała POZDROWIENIA dla p. Elżbiety Jarczak od klasy 3te POZDROWIENIA dla Lidii z 3te od Michała z 2te
Pierwszy Dzień wiosny obchodzi-liśmy 19 marca. Zima została odprawiona z kwitkiem za spra-wą żywiołowego koncertu TNT, mło-dej kapeli z ostro-wskiej areny mu-zycznej. Po kon-cercie wywiadu udzielili nam członkowie zespołu: Jan Łapuć i Piotr Walczak. M: Zacznijmy od początku. Kto gra w Waszym zespole? Z: Jan Łapuć - wokalista - lider, Piotr Walczak - gitarzysta, Jan Klupś - gitarzysta, Tomasz Wasielewski - gitarzysta basowy i Damian Szymczak perkusita. M: Od kiedy zaczęliście grać chłopaki? Z: Zespół postanowiliśmy założyć 30 lipca 2009 roku. W sumie, to brakowało nam tylko perkusisty, ale znalazł się bardzo szybko. M: Gracie muzykę rockową, więc Wasze miejsce spotkań zapewne jest specyficzne. Z: Gramy covery znanych utworów polskiego oraz zagranicznego rocka. Natomiast miejsce (wybuch śmiechu) to garaż naszego perkusisty, Damiana. M: Jesteście młodym zespołem, bo średnia wieku to zaledwie 17 lat. Czy jest ktoś, kto Was prowadzi? Z: Tak, jest pewna osoba, która ma za sobą
Chcesz działać w naszej gazecie? Jeśli masz ciekawe pomysły, którymi chciałbyś się podzielić, zgłoś się do biblioteki szkolnej !!!
dwudziestoletnią karierę muzyczną. Jest to tata Damiana, pan Paweł. To on daje nam wiele wskazówek i jest dobrym przyjacielem zespołu. M: W Waszych utworach doskonale można usłyszeć gitary, które brzmią jak gitara Jimmy'ego Hendriksa. Z: Tak, a to za sprawą naszego kolegi, Piotrka. M: Piotrze, masz już jakieś osiągnięcia, bo grasz przepięknie? P: Tak, dość często startuję w przeglądach gitarowych. Co dwa lata w Słupcy gram na spotkaniu gitarzystów. Zostałem tam wyróżniony, udało mi się także otrzymać nagrodę laureata konkursu. M: To wiele, jak na początek gry na gitarze w tak młodym wieku. Twierdzisz, że umiesz wszystko? P: Nikt nie umie wszystkiego, nawet najwięksi gitarzyści światowi nie potrafią wszystkiego. M: W naszej szkole gracie po raz pierwszy, a jak wyglądały Wasze wcześniejsze koncerty? Z: Graliśmy w Raszkowie na Gwiazdorynce i to był nasz pierwszy koncert, potem graliśmy podczas Finału Wielkiej Orkiestry Świętecznej Pomocy, w sobotę podczas Targów Edukacyjnych, a teraz wylądowaliśmy w Waszej szkole. M: Jak na początek, to wiele. Jakie macie dalsze plany, gdzie można będzie Was usłyszeć? Z: Za chwilę udajemy się do Zespołu Szkół Ekonomicznych w Ostrowie, a w niedługim czasie gramy w Krotoszynie. M: A jak podoba się Wam nasza szkoła i publiczność? Z: Nie mamy często zaszczytu bywać w Waszej szkole, ale klimat jest genialny, a podczas koncertu jeszcze lepszy, aż chce się grać dla takiej publiczności. M: To ja Wam mogę tylko podziękować za koncert w naszej szkole i życzyć sukcesów na arenie naszego kraju, a także popularności, choćby takiej, jaką cieszyli się Beatlesi : ) Wywiad przeprowadził Michał Szczepański Koncert
w Przygodzicach
Antonina Krzysztoń to polska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów. Jej twórczość zaliczana jest do nurtu poezji śpiewanej. Poza własnymi tekstami opracowuje też wiersze Zbigniewa Herberta oraz piosenki czeskiego barda, Karela Kryla. Karierę rozpoczęła w 1980 na Przeglądzie Piosenki Prawdziwej w Gdańsku. W latach 80 - tych często występowała na imprezach opozycyjnych. W 1983 roku zajęła pierwsze miejsce na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie. Jest członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa. To właśnie jej koncertem został uwieńczony V Przegląd Piosenki Chrześcijańskiej „ Młodzi w hołdzie Janowi Pawłowi Wielkiemu” w Przygodzicach. Cała impreza odbyła się dnia 25 marca 2010 roku, to jest w Dzień Świętości Życia. W zmaganiach o zajęcie miejsca na podium brali również udział przedstawiciele naszej szkoły. Tego dnia klasa 3 tc wraz z paniami Teresą Teodorczyk i Dorotą Leśniak odbyła wycieczkę do Przygodzic, aby zobaczyć i usłyszeć „poetkę
mądrej opowieści”. Korzysta -jąc z okazji uczniowie zwiedzili Chatę Regionalną, a także Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Przy-godzicach. Wszyscy byli pod wielkim wrażeniem, gdy usłyszeli wspaniały głos artystki. Niejednym popłynęły łzy i przeszły dreszcze po plecach. Antonina Krzysztoń śpiewała z wielkim uczuciem i siłą. Każda jej piosenka miała swoje przesłanie, co poruszyło niejedno serce. „Życie jest listem”, „Hymn o miłości”, „Inny świat”, „Mój przyjacielu” oraz „Naczynie”, to tylko niektóre z utworów, jakie zaprezentowała piosenkarka. Po godzinnym koncercie wszyscy pod wielkim wrażeniem wyszli z sali i wrócili do swoich domów, po drodze rozważając słowa wybitnej artystki. Koncert i przegląd piosenki chrześcijańskiej można podsumować słowami Antoniny Krzysztoń: „Przyszedł już czas wielkiego powrotu, do odczuwania prawd, widzenia ważnych słów”. Paulina Stagraczyńska Anna Kasprzak Początek lutego dla dwojga uczniów z klasy 3te, Marzeny Grzeli i Michała Szczepańskiego, był bardzo owocny w doświadczenia. Odbyli oni nietypową, jak na uczniów technikum, praktykę , a wszystko to dzięki nagrodzie zdobytej w konkursie kulinarnym dla uczniów naszej szkoły, podczas zeszłorocznego Powiatowego Święta Sera. Walka o wygraną była zacięta i jak mówił Robert Sowa, szef kuchni "Jan III Sobieski" i częsty gość w programie „Dzień Dobry TVN”, konkurs był na bardzo wysokim poziomie. W nagrodę Marzena i Michał otrzymali możliwość szkolenia się w jednym z najlepszych hoteli, Jan III Sobieski w Warszawie, pod okiem Roberta Sowy. Kuchnia, w której pracowali, jest na najwyższym światowym poziomie. Zatrudnieni tam kucharze potrafią przygotować potrawy, o jakich nie śniło się młodym praktykantom. Marzena i Michał spędzili w Warszawie 2 tygodnie i codziennie stawiali się wczesnym ranem w kuchni, gdzie z dnia na dzień na ich barki spadało coraz to więcej obowiązków. Wielkim zaskocze-niem była dla nich możliwość uczestniczenia w przygotowaniu bankietu na ponad 500 osób, przez zaledwie 7 kucharzy. Duże wrażenie robiła dwupiętrowa kuchnia oraz wielkość hotelu. Do nietypowych urządzeń w kuchni można zaliczyć grill ogrzewany skałami wulkanicznymi, które nie wygasały przez całe dnie. Kuchnia hotelowa była czynna przez 24h na dobę, co powodowało brak przestojów. Organizacja w kuchni była jak w „szwajcarskim zegarku” – kucharze pracowali jak maszyny. Doświadczenia te, nagrodzeni uczniowie, teraz wykorzystują w czasie zajęć praktycznych. Michał Usługusy 2010
30 kwietnia 2010 r. w auli szkolnej odbyło się uroczyste zakończenie roku klas maturalnych. Jest to ważne wydarzenie roku w naszej szkole.
Zakończenie zostało przygotowane przez uczniów: 3ta, 3tb, 3td, 3te, 3tf, 3tg, 2lp i 2te pod opieką wychowawców oraz mgr Barbary Makowieckiej. Na części oficjalnej zostały wręczone świadectwa z wyróżnieniem i nagrody. Młodsi koledzy, reprezentowani przez Darię z 3te, pożegnali maturzystów. W imieniu absolwentów głos zabrała Martyna z 4te. Następnie odbyła się gala "USŁUGUSY", w czasie której zostały wręczone statuetki w 12 kategoriach: Mózg Szkoły, Szkoła Drugim Domem, Aktywista, Bajkopisarz, Sportswoman, Sportsman, Papużki Nierozłączki, Złota Rączka, Srebrne Usta, Maniak, Grupa Trzymająca Władzę i Piechur. Statuetki wręczali kolejno: Kasia z 3ta, Marta z 3ta, Aneta z 3tb, Sandra z 3tb, Michał z 3te, Daria z 3te, Ania z 3td, Maja z 3td, Patrycja z 3tf, Kasia z 3tg i Natalia z 3tg. Galę poprowadzili Samanta i Jacek z klasy 3te. W czasie uroczystości zaprezentowały się uczennice klasy 3ta w skeczu pt. „Lekcja” oraz klasy: 1te i 3tg w pokazie mody i fryzur. *************************************** http://www.ostrow24.tv/film/maturzyscizakonczyliinauke - na stronie telewizji internetowej można zobaczyć materiał o USŁUGUSACH 2010. JR Doskonalili swoje umiejętności
W dniach od 1 do 26 lutego 2010 r. uczniowie klasy 3 te odbyli miesięczną praktykę zawodową.
Czworo uczniów z tej klasy (Jacek Ryczkiewicz, Samanta Wasielewska, Dariusz Przybylski i Lidia Szczepaniak) miało możliwość doskonalenia swoich umiejętności w Restauracji "LAZUR" w Nowych Skalmierzycach. Praktyka właśnie w tym miejscu była nagrodą za zdobycie II miejsca w "Turnieju Kulinarnym Młodych Talentów", który odbył się 6 czerwca ubiegłego roku podczas festynu "Powiatowe Święto Sera", o którym pisaliśmy w pierwszym numerze naszej gazetki. Byliśmy pod opieką szefa kuchni, Arkadiusza Kuźniewskiego. Również mieliśmy przyjemność pracować z innymi kucharzami, m.in. p. Piotrem Janiszewskim, drugim szefem kuchni (jak się dowie-dzieliśmy, wcześniej pracował na Góreczniku), a także z jedyną kobietą, p. Emilią. Podczas praktyk mogliśmy zobaczyć, w jaki sposób kucharze przygotowują różne dania z ciekawymi dekoracjami. W restauracji 99% potraw jest przy-gotwanych na bazie serów pleśniowych , które są wyko-rzystywane do sporządzmia smacznych dań. Lidka Sz. Konferencja
bibliotekarzy
Nauczyciele bibliotekarze szkół ponadgimnazjalnych spotkali się 21 kwietnia w Zespole Szkół Usługowych na konferencji metodycznej. Dyrektor szkoły, Pani Olga Koterba,powitała wszystkich gości, Panią Halinę Okonowską, metodyka i zgromadzonych nauczycieli bibliotekarzy. Panie T. Kuleszewicz, D. Leśniak i E. Jasińska przedstawiły historię biblioteki powstałej w wyniku reorganizacji, z połączenia bibliotek dwóch szkół: Zespołu Szkół Gastronomicznych i Zespołu Szkół Zawodowych nr 4 oraz działalność kulturalną biblioteki szkolnej w Zespole Szkół Usługowych w Ostrowie Wielkopolskim. Tematem konferencji były: kreatywność nauczyciela bibliotekarza i jego praca z uczniem zdolnym. Efektem tego współdziałania jest uczestnictwo uczniów w konkursach, wystawach i spotkaniach autorskich, prezentacja ich twórczości podczas przeglądów i spotkań w szkole, a także poza nią. Uczniowie mają możliwość rozwijania swych zainteresowań i talentów, co w rezultacie odkrywa ich twórczą osobowość. Bibliotekarze ZSU dużo czasu poświęcają wyszukiwaniu, rozwijaniu i promocji młodych talentów artystycznych. Efektem tych poszukiwań jest współtworzenie przez młodzież m. in. Koła Przyjaciół Biblioteki, szkolnego kabaretu, internetowej gazety szkolnej. Spotkanie uświetnił występ szkolnego kabaretu „Usługusy” z częścią artystyczną zatytułowaną „Z uśmiechem przez życie”. Uwagę poświęcono również współpracy bibliotekarzy z nauczycielami, bibliotekami innych szkół ponadgimnazjalnych oraz instytucjami kulturalnymi naszego miasta. Bibliotekarze dzielili się swymi doświadczeniami w zakresie prac organizacyjno - bibliotecznych i własnej działalności kulturalnej. Pani Okonowska omówiła bieżące sprawy, podzieliła się nowinkami dotyczącymi innowacji pedagogicznej nauczycieli bibliotekarzy. Spotkaniu towarzyszyła miła atmosfera. Uświetniła je wiosenna dekoracja i poczęstunek w wykonaniu uczniów naszej szkoły pod opieką Pani Bogumiły Piec. W czasie konferencji młodzież obsługiwała gości. JR Nowe pracownie
We wtorek 16 marca w naszej szkole panowała radosna atmosfera wśród uczniów, nauczycieli oraz zaproszonych gości. Oficjalnego przecięcia czerwonej wstęgi dokonali starosta ostrowski, Włodzimierz Jędrzejak, wicestarosta, Krzysztof Rasiak, naczelnik wydziału Edukacji, Kultury i Sportu, Rafał Luciński, naczelnik Wydziału Integracji Europejskiej i Rozwoju, Jacek Szydłowski oraz rzecznik prasowy powiatu, Beata Klimek. Dyrekcja szkoły w tym dniu była "w siódmym niebie". Teraz możemy pochwalić się nowoczesnym sprzętem, którego pozazdrości nam niejeden zakład fryzjerski. Stanowiska wyposażone są w nowoczesny sprzęt. Pieniądze na ten cel pochodziły z budżetu Powiatu Ostrowskiego, natomiast remont pomieszczeń został wykonany dzięki Radzie Rodziców. Włodzimierz Jędrzejak podkreślał potrzebę kształcenia fachowców, a te pracownie pozwolą na wykształcenie uczniów na wysokim poziomie. Młodzież ma do wykorzystania teraz 20 nowoczesnych stanowisk, a co za tym idzie, wielkie pole do popisu. O tym, że starosta jest odważny, przekonaliśmy się już wielokrotnie. W tym dniu jako pierwszy obdarzył naszych uczniów dużym zaufaniem, zaufał ich umiejętnościom fryzjerskim. W ślady starosty poszedł wicestarosta, Krzysztof Rasiak. Po tym zabiegu pielęgnacyjnym panowie wydawali się bardzo zadowoleni. Nowe pracownie pomogą naszym uczniom w zdobyciu doświadczeń, a co za tym idzie, są szansą na jak najlepsze przygotowanie się do egzaminu potwierdza-jącego kwalifikacje zawo-dowe. Całą uroczystość zakończył pokaz fryzur w wykonaniu naszych uczniów. Fryzury te prezentowane były także na ogólnopolskim konkursie „Mała Pętelka" w Poznaniu. Teraz pozostaje czekać na kolejne nowe pracownie ;) Michał Francesco D’ Adamo
„Iqbal”
„Iqbal” (Ikebal) to powieść napisana przez Włocha, Francesco D’ Adamo. Opowiada historię 12 – letniego pakistańskiego chłopca, tytułowego bohatera, walczącego przeciw wyzyskiwaniu nieletnich w pracy. Jest to historia „GŁOSU”, który został usłyszany na świecie, a także chłopca, który został zamordowany w swych rodzinnych stronach. Historię Ikebala opowiada Fatima, postać fikcyjna, stworzona przez autora na potrzeby powieści. Dziewczynka obecnie przebywa wraz z rodzeństwem we Włoszech, gdzie wspomina swoją przeszłość i postać swojego przyjaciela – wybawcy. Przypomina sobie, jaki był dzielny, jak wspólnie z innymi dziećmi pracowali w fabryce dywanów u złego pryncypała – Hussaina Khana w Lahore. Fatima odtwarza w swej pamięci obrazy tamtych dni. Dzieci pracowały w fabryce jak niewolnicy. Często były przykuwane do swych krosien. Nieletni pracownicy całymi dniami tkali dywany, by w ten sposób spłacić długi swych rodziców zaciągnięte u Hussaina Khana. Dopóki nie przybył Ikebal, każdy z nich pracował i wierzył, że niedługo to nastąpi, dlatego pracował sumiennie i szybko. Pojawiając się, Ikebal pozbawił złudzeń swoich współtowarzyszy tłumacząc im, że długi nie zostaną nigdy spłacone i oni nigdy nie powrócą do rodzin. Chłopiec tkał dywany najlepiej i najpiękniej ze wszystkich, lecz jako jedyny nie miał wiary w obietnicę wolności daną przez pryncypała. Wiedział, że musi zawalczyć o wolność. I uciekł. Powrócił wraz z policją, która okazała się skorumpowana i oddała chłopca w ręce właściciela fabryki. Ikebal wylądował w zimnym i ciemnym „Lochu”. Wyszedł z niego ledwo żywy. Po pewnym czasie znowu uciekł, ale tym razem zwrócił się z prośbą o pomoc do ludzi z Frontu Wyzwolenia Pracujących Dzieci. To właśnie ta organizacja przyczyniła się do uwolnienia małych niewolników i umieszczenia Hussaina Khana za kratkami. Ikebal wraz z Fatimą oraz jeszcze jedną małą dziewczynką (Marią) pozostali z ludźmi z Frontu. Reszta dzieci wróciła do swych rodzin. Chłopiec pomagał organizacji uwalniać innych nieletnich pracowników spod jarzma niewoli. Jego działania zostały docenione – otrzymał stypendium na jednej z amerykańskich uczelni oraz (za swą działalność) nagrodę Reebok Human Rights Award. „Głos” Ikebala został usłyszany na całym świecie… Lecz przyszło mu za to zapłacić najwyższą cenę – życie. Chłopiec został zamordowany prawdopodobnie przez „mafię dywanową” w dzień Wielkiej Nocy w 1995 roku, w Mauritke – wiosce oddalonej o około trzydzieści kilometrów od Lahore. Miał niespełna trzynaście lat. Od tamtej pory jest symbolem walki o wyzwolenie milionów dzieci na całym świecie spod jarzma przemocy i niewolnictwa. Francesco D’ Adamo bardzo mnie poruszył swoją opowieścią. Porusza mało znany w Polsce problem masowego wykorzystywania dzieci w niewolniczej pracy, dzieci pozbawionych dzieciństwa, miłości, wolności i życia. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że na pewno w niejednym miejscu na świecie wykorzystuje się nieletnich do niewolniczej pracy w cegielniach, kopalniach czy też w fabrykach dywanów, bądź innych, jeszcze gorszych miejscach po to, aby mogły spłacić długi swoich rodzin… Cóż mi pozostaje jeszcze napisać. W zasadzie przedstawiłam krótko treść powieści. Mimo to mówię: "Przeczytajcie. Warto." paulincia19917 Nie "muszę",
ale "chcę i mogę"
Każde słowo w moim umyśle połączone jest bezpośrednio z jakąś emocją. Każde wypowiedziane przeze mnie słowo ma wielki wpływ na moje emocje i zachowanie. Sama zmiana mówienia słowa „muszę” na słowo „chcę i mogę” wywołuje u mnie zmianę emocji. Słowo „muszę” kojarzy mi się z powinnością i z przymusem, więc wywołuje ono negatywne emocje i obniża moją motywację za każdym razem, gdy je wypowiadam. Kojarzy mi się ono z karą. Słowo „chcę” wywołuje uczucie motywacji, chęci i przyjemności. To co chcę, to rzeczy, do których dążę, których pragnę, o których marzę. Faktem jest to że tak naprawdę w życiu nic nie muszę. Jestem osobą wolną, mam wolną wolę i wszystko co robię, robię, ponieważ tak chcę, np. jeśli ktoś każe mi się uczyć, to wcale nie muszę tego robić. Jeśli to robię, to dlatego, że chcę mieć święty spokój, a może nawet dlatego, że chcę się uczyć. Tak czy inaczej, chęć jest zawsze, nawet, jeśli nazywam ją przymusem. Każde zadanie, za które się biorę, wynika z mojej chęci, a nie powinności. Moją motywacją jest cel, do którego dążę. Motywuje mnie to do nauki, zawsze myślę o korzyściach, jakie może mi ona przynieść i co mogę przez to osiągnąć. To staje się motorem mojej motywacji i dzięki temu sprawia mi radość. Jeśli zmienisz słowo „muszę” na „chcę”, to zdobędziesz szczyt, nawet ten, który wydaje się bardzo wysoki, niemal nieosiągalny. Renata Morawska Książki na wolności! MATURZYŚCI ZSU PRZED OBLICZEM
JASNOGÓRSKIEJ PANI
Bookcrossing to nieodpłatne przekazywanie książek, najczęściej poprzez zostawianie ich w specjal-nie oznaczonych miejscach,by ktoś mógł je zabrać, przeczytać i znów zostawić w tym samym lub innym wyznaczonym do tego miejscu. Książki mogą być też zostawiane w przypadkowych miejscach, takich jak tramwaj, ulica, uczelnia itd. Wtedy książki opatrzone są informacją takiej na przykład treści: "Cześć, jestem uwolnioną książką, jeśli chcesz, to weź mnie ze sobą, jestem za darmo". Book-crosserzy, czyli ludzie uprawiający bookcrossing, tłumaczą swoją ideę tym, że książki nie lubią być więzione w domu na półkach, wolą krążyć z rąk do rąk i być czytane. Boockrossing na świecie Idea narodziła się w 2001 w Stanach Zjednoczonych. Bardzo szybko swoim zasięgiem objęła cały świat. Bookcrossing w Polsce Idea pojawiła się w październiku 2003 roku. Książki uwalniano w autobusach, na ławkach, w hipermarketach, kinach i teatrach. Częścią akcji był także happening "uwolnij książkę" który odbył się na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi. Od roku 2004 bookcrosserzy w Polsce obchodzą Ogólnopolskie Święto Wolnych Książek. Na stałe wpisało się ono do kalendarza wielu szkół i instytucji. W tym roku Ogólnopolskie Święto Uwalnianych książek obchodzone będzie 9 czerwca. Lidia Szczepaniak Dnia 15 kwietnia grupa młodzieży maturalnej z klas IV tc i IV tb wraz z opiekunami udała się na pielgrzymkę do Często-chowy. W sercach mieliśmy dziękczynienie za cudowne lata szkolne, prośby i nadzieje związane z egzaminami dojrzałości, a wielu z nas niepewność co do wyboru dobrych dróg życiowych. Podczas Eucharystii dostaliśmy wskazówkę, że trzeba z pomocą Bożą odkryć swoje powołanie, swoje miejsce w życiu. W jego poszukiwaniu należy kierować się słowami świętego Pawła, by bardziej słuchać Boga, niż ludzi. Nieważne jaką drogą pójdziemy, ważne, byśmy byli szczęśliwi, mieli poczucie własnej wartości. Staraliśmy się odkryć swoje powołanie czuwając i wpatrując się w oblicze Pani Jasnogórskiej. Mieliśmy okazję przeżyć również Drogę Krzyżową, zwiedzić niektóre zabytki Jasnej Góry, jak również przeżyć radość, że przez 4 lata udało nam się w naszych klasach stworzyc wspólnotę. Słychać było głosy: "szkoda, że taki wyjazd był już ostatni raz". Monika, Ania i Marta tegoroczne maturzystki
STOPKA REDAKCYJNA Dorota Leśniak - redaktor Qmama Jacek Ryczkiewicz - zastępca redaktora Qmama Michał Szczepański - redaktor tematyczny Patrycja Fabian - dzienikarz Lidia Szczepaniak - dziennikarz Paulina Piotr - dziennikarz *************************************************************** Teresa Teodorczyk, Patrick Precz, Paulina Stagraczyńska, Anna Kasprzak, Renata Morawska Zespół Szkół Usługowych ul. Wolności 12 63-400 Ostrów Wielkopolski
Modlitwa pogodzenia Prosiłem Cię o moc do osiągnięcia powodzenia, a uczyniłeś mnie słabym, abym się nauczył pokornego posłuszeństwa. Prosiłem o bogactwo, abym mógł być szczęśliwy, a dałeś mi ubóstwo, żebym był rozumny. Prosiłem o towarzysza, aby nie żyć samotnie, a dałeś mi serce, abym mógł kochać wszystkich ludzi. Niczego nie otrzymałem o co prosiłem, ale dostałem wszystko, czego potrzebowałem. Prawie na przekór sobie – moje modlitwy, te nie sformułowane, Ty wysłuchałeś. (Na podstawie anonimu z tablicy w Instytucie Rehabilitacyjnym w Nowym Jorku) T.T.
Wydawca: Zespół Szkół Usługowych
SPIS TREŚCI
W tym numerze między innymi:
str. 4 -5 Tornado and Thunders - wywiad str. 6 - 7 Koncert w Przygodzicach str. 8 - 9 Usługusy 2010 str. 11 Konferencja bibliotekarzy str. 12 Nowe pracownie str. 13 „Iqbal” Francesco D’ Adamo str. 14 Nie "muszę", ale "chcę i mogę" str. 15 Maturzyści ZSU przed obliczem Jasnogórskiej Pani Przegląd Rozmyślania
W Dobrzycy z okazji Dnia Teatru odbył się przegląd młodzieżowych grup kabaretowych działających w szkołach ponadgimnazjalnych i placówkach powiatów: jarocińskiego, krotoszyńskiego, pleszewskiego i ostrowskiego. Nasza szkoła odpowiedziała na zaproszenie Wydziału Edukacji Kultury i Sportu Starostwa Powiatowego i 27 marca b.r. młodzież ZSU wystąpiła w Gminnym Centrum Kultury w Dobrzycy. Uczniowie naszej szkoły, Michał Kubacki i Patrick Precz, zaprezentowali skecze znanych kabaretów: "Boryna" K. Piaseckiego i "Ksiądz i kościelny" kabaretu Paranienormalni. Występy grup kabaretowych przeplatane były piosenkami, które prezentował chór z gimnazjum w Dobrzycy. Skecze nasycone były dużą ilością humoru, dlatego na sali często wybuchał śmiech. Patrick Precz Z głębi duszy... Rozmyślania…. Jak powiedział Ś.P. ksiądz Bronisław Bozowski : "nie ma przypadków, są tylko znaki". Może pora nauczyć się dostrzegać różnego rodzaju „sygnały, ostrzeżenia”? Ostatnie wydarzenia nasunęły mi tę myśl. Skoro nic się nie dzieje przypadkowo, to jak odczytać ten straszny wypadek? Najpierw polska inteligencja wraz z Prezydentem ginie pod Smoleńskiem, w drodze na obchody z okazji 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, później wybuch wulkanu, a dokładniej, chmura pyłu, utrudniająca transport zmarłych oraz przyjazd ważnych gości na uroczystość pogrzebową... Co to wszystko znaczy? Jaki będzie kolejny znak? Metallic Angel Tornado and Thunders
POZDROWIENIA dla Patricka z 2te od Michała POZDROWIENIA dla p. Elżbiety Jarczak od klasy 3te POZDROWIENIA dla Lidii z 3te od Michała z 2te
Pierwszy Dzień wiosny obchodzi-liśmy 19 marca. Zima została odprawiona z kwitkiem za spra-wą żywiołowego koncertu TNT, mło-dej kapeli z ostro-wskiej areny mu-zycznej. Po kon-cercie wywiadu udzielili nam członkowie zespołu: Jan Łapuć i Piotr Walczak. M: Zacznijmy od początku. Kto gra w Waszym zespole? Z: Jan Łapuć - wokalista - lider, Piotr Walczak - gitarzysta, Jan Klupś - gitarzysta, Tomasz Wasielewski - gitarzysta basowy i Damian Szymczak perkusita. M: Od kiedy zaczęliście grać chłopaki? Z: Zespół postanowiliśmy założyć 30 lipca 2009 roku. W sumie, to brakowało nam tylko perkusisty, ale znalazł się bardzo szybko. M: Gracie muzykę rockową, więc Wasze miejsce spotkań zapewne jest specyficzne. Z: Gramy covery znanych utworów polskiego oraz zagranicznego rocka. Natomiast miejsce (wybuch śmiechu) to garaż naszego perkusisty, Damiana. M: Jesteście młodym zespołem, bo średnia wieku to zaledwie 17 lat. Czy jest ktoś, kto Was prowadzi? Z: Tak, jest pewna osoba, która ma za sobą
Chcesz działać w naszej gazecie? Jeśli masz ciekawe pomysły, którymi chciałbyś się podzielić, zgłoś się do biblioteki szkolnej !!!
dwudziestoletnią karierę muzyczną. Jest to tata Damiana, pan Paweł. To on daje nam wiele wskazówek i jest dobrym przyjacielem zespołu. M: W Waszych utworach doskonale można usłyszeć gitary, które brzmią jak gitara Jimmy'ego Hendriksa. Z: Tak, a to za sprawą naszego kolegi, Piotrka. M: Piotrze, masz już jakieś osiągnięcia, bo grasz przepięknie? P: Tak, dość często startuję w przeglądach gitarowych. Co dwa lata w Słupcy gram na spotkaniu gitarzystów. Zostałem tam wyróżniony, udało mi się także otrzymać nagrodę laureata konkursu. M: To wiele, jak na początek gry na gitarze w tak młodym wieku. Twierdzisz, że umiesz wszystko? P: Nikt nie umie wszystkiego, nawet najwięksi gitarzyści światowi nie potrafią wszystkiego. M: W naszej szkole gracie po raz pierwszy, a jak wyglądały Wasze wcześniejsze koncerty? Z: Graliśmy w Raszkowie na Gwiazdorynce i to był nasz pierwszy koncert, potem graliśmy podczas Finału Wielkiej Orkiestry Świętecznej Pomocy, w sobotę podczas Targów Edukacyjnych, a teraz wylądowaliśmy w Waszej szkole. M: Jak na początek, to wiele. Jakie macie dalsze plany, gdzie można będzie Was usłyszeć? Z: Za chwilę udajemy się do Zespołu Szkół Ekonomicznych w Ostrowie, a w niedługim czasie gramy w Krotoszynie. M: A jak podoba się Wam nasza szkoła i publiczność? Z: Nie mamy często zaszczytu bywać w Waszej szkole, ale klimat jest genialny, a podczas koncertu jeszcze lepszy, aż chce się grać dla takiej publiczności. M: To ja Wam mogę tylko podziękować za koncert w naszej szkole i życzyć sukcesów na arenie naszego kraju, a także popularności, choćby takiej, jaką cieszyli się Beatlesi : ) Wywiad przeprowadził Michał Szczepański Koncert
w Przygodzicach
Antonina Krzysztoń to polska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów. Jej twórczość zaliczana jest do nurtu poezji śpiewanej. Poza własnymi tekstami opracowuje też wiersze Zbigniewa Herberta oraz piosenki czeskiego barda, Karela Kryla. Karierę rozpoczęła w 1980 na Przeglądzie Piosenki Prawdziwej w Gdańsku. W latach 80 - tych często występowała na imprezach opozycyjnych. W 1983 roku zajęła pierwsze miejsce na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie. Jest członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa. To właśnie jej koncertem został uwieńczony V Przegląd Piosenki Chrześcijańskiej „ Młodzi w hołdzie Janowi Pawłowi Wielkiemu” w Przygodzicach. Cała impreza odbyła się dnia 25 marca 2010 roku, to jest w Dzień Świętości Życia. W zmaganiach o zajęcie miejsca na podium brali również udział przedstawiciele naszej szkoły. Tego dnia klasa 3 tc wraz z paniami Teresą Teodorczyk i Dorotą Leśniak odbyła wycieczkę do Przygodzic, aby zobaczyć i usłyszeć „poetkę
mądrej opowieści”. Korzysta -jąc z okazji uczniowie zwiedzili Chatę Regionalną, a także Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Przy-godzicach. Wszyscy byli pod wielkim wrażeniem, gdy usłyszeli wspaniały głos artystki. Niejednym popłynęły łzy i przeszły dreszcze po plecach. Antonina Krzysztoń śpiewała z wielkim uczuciem i siłą. Każda jej piosenka miała swoje przesłanie, co poruszyło niejedno serce. „Życie jest listem”, „Hymn o miłości”, „Inny świat”, „Mój przyjacielu” oraz „Naczynie”, to tylko niektóre z utworów, jakie zaprezentowała piosenkarka. Po godzinnym koncercie wszyscy pod wielkim wrażeniem wyszli z sali i wrócili do swoich domów, po drodze rozważając słowa wybitnej artystki. Koncert i przegląd piosenki chrześcijańskiej można podsumować słowami Antoniny Krzysztoń: „Przyszedł już czas wielkiego powrotu, do odczuwania prawd, widzenia ważnych słów”. Paulina Stagraczyńska Anna Kasprzak Początek lutego dla dwojga uczniów z klasy 3te, Marzeny Grzeli i Michała Szczepańskiego, był bardzo owocny w doświadczenia. Odbyli oni nietypową, jak na uczniów technikum, praktykę , a wszystko to dzięki nagrodzie zdobytej w konkursie kulinarnym dla uczniów naszej szkoły, podczas zeszłorocznego Powiatowego Święta Sera. Walka o wygraną była zacięta i jak mówił Robert Sowa, szef kuchni "Jan III Sobieski" i częsty gość w programie „Dzień Dobry TVN”, konkurs był na bardzo wysokim poziomie. W nagrodę Marzena i Michał otrzymali możliwość szkolenia się w jednym z najlepszych hoteli, Jan III Sobieski w Warszawie, pod okiem Roberta Sowy. Kuchnia, w której pracowali, jest na najwyższym światowym poziomie. Zatrudnieni tam kucharze potrafią przygotować potrawy, o jakich nie śniło się młodym praktykantom. Marzena i Michał spędzili w Warszawie 2 tygodnie i codziennie stawiali się wczesnym ranem w kuchni, gdzie z dnia na dzień na ich barki spadało coraz to więcej obowiązków. Wielkim zaskocze-niem była dla nich możliwość uczestniczenia w przygotowaniu bankietu na ponad 500 osób, przez zaledwie 7 kucharzy. Duże wrażenie robiła dwupiętrowa kuchnia oraz wielkość hotelu. Do nietypowych urządzeń w kuchni można zaliczyć grill ogrzewany skałami wulkanicznymi, które nie wygasały przez całe dnie. Kuchnia hotelowa była czynna przez 24h na dobę, co powodowało brak przestojów. Organizacja w kuchni była jak w „szwajcarskim zegarku” – kucharze pracowali jak maszyny. Doświadczenia te, nagrodzeni uczniowie, teraz wykorzystują w czasie zajęć praktycznych. Michał Usługusy 2010
30 kwietnia 2010 r. w auli szkolnej odbyło się uroczyste zakończenie roku klas maturalnych. Jest to ważne wydarzenie roku w naszej szkole.
Zakończenie zostało przygotowane przez uczniów: 3ta, 3tb, 3td, 3te, 3tf, 3tg, 2lp i 2te pod opieką wychowawców oraz mgr Barbary Makowieckiej. Na części oficjalnej zostały wręczone świadectwa z wyróżnieniem i nagrody. Młodsi koledzy, reprezentowani przez Darię z 3te, pożegnali maturzystów. W imieniu absolwentów głos zabrała Martyna z 4te. Następnie odbyła się gala "USŁUGUSY", w czasie której zostały wręczone statuetki w 12 kategoriach: Mózg Szkoły, Szkoła Drugim Domem, Aktywista, Bajkopisarz, Sportswoman, Sportsman, Papużki Nierozłączki, Złota Rączka, Srebrne Usta, Maniak, Grupa Trzymająca Władzę i Piechur. Statuetki wręczali kolejno: Kasia z 3ta, Marta z 3ta, Aneta z 3tb, Sandra z 3tb, Michał z 3te, Daria z 3te, Ania z 3td, Maja z 3td, Patrycja z 3tf, Kasia z 3tg i Natalia z 3tg. Galę poprowadzili Samanta i Jacek z klasy 3te. W czasie uroczystości zaprezentowały się uczennice klasy 3ta w skeczu pt. „Lekcja” oraz klasy: 1te i 3tg w pokazie mody i fryzur. *************************************** http://www.ostrow24.tv/film/maturzyscizakonczyliinauke - na stronie telewizji internetowej można zobaczyć materiał o USŁUGUSACH 2010. JR Doskonalili swoje umiejętności
W dniach od 1 do 26 lutego 2010 r. uczniowie klasy 3 te odbyli miesięczną praktykę zawodową.
Czworo uczniów z tej klasy (Jacek Ryczkiewicz, Samanta Wasielewska, Dariusz Przybylski i Lidia Szczepaniak) miało możliwość doskonalenia swoich umiejętności w Restauracji "LAZUR" w Nowych Skalmierzycach. Praktyka właśnie w tym miejscu była nagrodą za zdobycie II miejsca w "Turnieju Kulinarnym Młodych Talentów", który odbył się 6 czerwca ubiegłego roku podczas festynu "Powiatowe Święto Sera", o którym pisaliśmy w pierwszym numerze naszej gazetki. Byliśmy pod opieką szefa kuchni, Arkadiusza Kuźniewskiego. Również mieliśmy przyjemność pracować z innymi kucharzami, m.in. p. Piotrem Janiszewskim, drugim szefem kuchni (jak się dowie-dzieliśmy, wcześniej pracował na Góreczniku), a także z jedyną kobietą, p. Emilią. Podczas praktyk mogliśmy zobaczyć, w jaki sposób kucharze przygotowują różne dania z ciekawymi dekoracjami. W restauracji 99% potraw jest przy-gotwanych na bazie serów pleśniowych , które są wyko-rzystywane do sporządzmia smacznych dań. Lidka Sz. Konferencja
bibliotekarzy
Nauczyciele bibliotekarze szkół ponadgimnazjalnych spotkali się 21 kwietnia w Zespole Szkół Usługowych na konferencji metodycznej. Dyrektor szkoły, Pani Olga Koterba,powitała wszystkich gości, Panią Halinę Okonowską, metodyka i zgromadzonych nauczycieli bibliotekarzy. Panie T. Kuleszewicz, D. Leśniak i E. Jasińska przedstawiły historię biblioteki powstałej w wyniku reorganizacji, z połączenia bibliotek dwóch szkół: Zespołu Szkół Gastronomicznych i Zespołu Szkół Zawodowych nr 4 oraz działalność kulturalną biblioteki szkolnej w Zespole Szkół Usługowych w Ostrowie Wielkopolskim. Tematem konferencji były: kreatywność nauczyciela bibliotekarza i jego praca z uczniem zdolnym. Efektem tego współdziałania jest uczestnictwo uczniów w konkursach, wystawach i spotkaniach autorskich, prezentacja ich twórczości podczas przeglądów i spotkań w szkole, a także poza nią. Uczniowie mają możliwość rozwijania swych zainteresowań i talentów, co w rezultacie odkrywa ich twórczą osobowość. Bibliotekarze ZSU dużo czasu poświęcają wyszukiwaniu, rozwijaniu i promocji młodych talentów artystycznych. Efektem tych poszukiwań jest współtworzenie przez młodzież m. in. Koła Przyjaciół Biblioteki, szkolnego kabaretu, internetowej gazety szkolnej. Spotkanie uświetnił występ szkolnego kabaretu „Usługusy” z częścią artystyczną zatytułowaną „Z uśmiechem przez życie”. Uwagę poświęcono również współpracy bibliotekarzy z nauczycielami, bibliotekami innych szkół ponadgimnazjalnych oraz instytucjami kulturalnymi naszego miasta. Bibliotekarze dzielili się swymi doświadczeniami w zakresie prac organizacyjno - bibliotecznych i własnej działalności kulturalnej. Pani Okonowska omówiła bieżące sprawy, podzieliła się nowinkami dotyczącymi innowacji pedagogicznej nauczycieli bibliotekarzy. Spotkaniu towarzyszyła miła atmosfera. Uświetniła je wiosenna dekoracja i poczęstunek w wykonaniu uczniów naszej szkoły pod opieką Pani Bogumiły Piec. W czasie konferencji młodzież obsługiwała gości. JR Nowe pracownie
We wtorek 16 marca w naszej szkole panowała radosna atmosfera wśród uczniów, nauczycieli oraz zaproszonych gości. Oficjalnego przecięcia czerwonej wstęgi dokonali starosta ostrowski, Włodzimierz Jędrzejak, wicestarosta, Krzysztof Rasiak, naczelnik wydziału Edukacji, Kultury i Sportu, Rafał Luciński, naczelnik Wydziału Integracji Europejskiej i Rozwoju, Jacek Szydłowski oraz rzecznik prasowy powiatu, Beata Klimek. Dyrekcja szkoły w tym dniu była "w siódmym niebie". Teraz możemy pochwalić się nowoczesnym sprzętem, którego pozazdrości nam niejeden zakład fryzjerski. Stanowiska wyposażone są w nowoczesny sprzęt. Pieniądze na ten cel pochodziły z budżetu Powiatu Ostrowskiego, natomiast remont pomieszczeń został wykonany dzięki Radzie Rodziców. Włodzimierz Jędrzejak podkreślał potrzebę kształcenia fachowców, a te pracownie pozwolą na wykształcenie uczniów na wysokim poziomie. Młodzież ma do wykorzystania teraz 20 nowoczesnych stanowisk, a co za tym idzie, wielkie pole do popisu. O tym, że starosta jest odważny, przekonaliśmy się już wielokrotnie. W tym dniu jako pierwszy obdarzył naszych uczniów dużym zaufaniem, zaufał ich umiejętnościom fryzjerskim. W ślady starosty poszedł wicestarosta, Krzysztof Rasiak. Po tym zabiegu pielęgnacyjnym panowie wydawali się bardzo zadowoleni. Nowe pracownie pomogą naszym uczniom w zdobyciu doświadczeń, a co za tym idzie, są szansą na jak najlepsze przygotowanie się do egzaminu potwierdza-jącego kwalifikacje zawo-dowe. Całą uroczystość zakończył pokaz fryzur w wykonaniu naszych uczniów. Fryzury te prezentowane były także na ogólnopolskim konkursie „Mała Pętelka" w Poznaniu. Teraz pozostaje czekać na kolejne nowe pracownie ;) Michał Francesco D’ Adamo
„Iqbal”
„Iqbal” (Ikebal) to powieść napisana przez Włocha, Francesco D’ Adamo. Opowiada historię 12 – letniego pakistańskiego chłopca, tytułowego bohatera, walczącego przeciw wyzyskiwaniu nieletnich w pracy. Jest to historia „GŁOSU”, który został usłyszany na świecie, a także chłopca, który został zamordowany w swych rodzinnych stronach. Historię Ikebala opowiada Fatima, postać fikcyjna, stworzona przez autora na potrzeby powieści. Dziewczynka obecnie przebywa wraz z rodzeństwem we Włoszech, gdzie wspomina swoją przeszłość i postać swojego przyjaciela – wybawcy. Przypomina sobie, jaki był dzielny, jak wspólnie z innymi dziećmi pracowali w fabryce dywanów u złego pryncypała – Hussaina Khana w Lahore. Fatima odtwarza w swej pamięci obrazy tamtych dni. Dzieci pracowały w fabryce jak niewolnicy. Często były przykuwane do swych krosien. Nieletni pracownicy całymi dniami tkali dywany, by w ten sposób spłacić długi swych rodziców zaciągnięte u Hussaina Khana. Dopóki nie przybył Ikebal, każdy z nich pracował i wierzył, że niedługo to nastąpi, dlatego pracował sumiennie i szybko. Pojawiając się, Ikebal pozbawił złudzeń swoich współtowarzyszy tłumacząc im, że długi nie zostaną nigdy spłacone i oni nigdy nie powrócą do rodzin. Chłopiec tkał dywany najlepiej i najpiękniej ze wszystkich, lecz jako jedyny nie miał wiary w obietnicę wolności daną przez pryncypała. Wiedział, że musi zawalczyć o wolność. I uciekł. Powrócił wraz z policją, która okazała się skorumpowana i oddała chłopca w ręce właściciela fabryki. Ikebal wylądował w zimnym i ciemnym „Lochu”. Wyszedł z niego ledwo żywy. Po pewnym czasie znowu uciekł, ale tym razem zwrócił się z prośbą o pomoc do ludzi z Frontu Wyzwolenia Pracujących Dzieci. To właśnie ta organizacja przyczyniła się do uwolnienia małych niewolników i umieszczenia Hussaina Khana za kratkami. Ikebal wraz z Fatimą oraz jeszcze jedną małą dziewczynką (Marią) pozostali z ludźmi z Frontu. Reszta dzieci wróciła do swych rodzin. Chłopiec pomagał organizacji uwalniać innych nieletnich pracowników spod jarzma niewoli. Jego działania zostały docenione – otrzymał stypendium na jednej z amerykańskich uczelni oraz (za swą działalność) nagrodę Reebok Human Rights Award. „Głos” Ikebala został usłyszany na całym świecie… Lecz przyszło mu za to zapłacić najwyższą cenę – życie. Chłopiec został zamordowany prawdopodobnie przez „mafię dywanową” w dzień Wielkiej Nocy w 1995 roku, w Mauritke – wiosce oddalonej o około trzydzieści kilometrów od Lahore. Miał niespełna trzynaście lat. Od tamtej pory jest symbolem walki o wyzwolenie milionów dzieci na całym świecie spod jarzma przemocy i niewolnictwa. Francesco D’ Adamo bardzo mnie poruszył swoją opowieścią. Porusza mało znany w Polsce problem masowego wykorzystywania dzieci w niewolniczej pracy, dzieci pozbawionych dzieciństwa, miłości, wolności i życia. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że na pewno w niejednym miejscu na świecie wykorzystuje się nieletnich do niewolniczej pracy w cegielniach, kopalniach czy też w fabrykach dywanów, bądź innych, jeszcze gorszych miejscach po to, aby mogły spłacić długi swoich rodzin… Cóż mi pozostaje jeszcze napisać. W zasadzie przedstawiłam krótko treść powieści. Mimo to mówię: "Przeczytajcie. Warto." paulincia19917 Nie "muszę",
ale "chcę i mogę"
Każde słowo w moim umyśle połączone jest bezpośrednio z jakąś emocją. Każde wypowiedziane przeze mnie słowo ma wielki wpływ na moje emocje i zachowanie. Sama zmiana mówienia słowa „muszę” na słowo „chcę i mogę” wywołuje u mnie zmianę emocji. Słowo „muszę” kojarzy mi się z powinnością i z przymusem, więc wywołuje ono negatywne emocje i obniża moją motywację za każdym razem, gdy je wypowiadam. Kojarzy mi się ono z karą. Słowo „chcę” wywołuje uczucie motywacji, chęci i przyjemności. To co chcę, to rzeczy, do których dążę, których pragnę, o których marzę. Faktem jest to że tak naprawdę w życiu nic nie muszę. Jestem osobą wolną, mam wolną wolę i wszystko co robię, robię, ponieważ tak chcę, np. jeśli ktoś każe mi się uczyć, to wcale nie muszę tego robić. Jeśli to robię, to dlatego, że chcę mieć święty spokój, a może nawet dlatego, że chcę się uczyć. Tak czy inaczej, chęć jest zawsze, nawet, jeśli nazywam ją przymusem. Każde zadanie, za które się biorę, wynika z mojej chęci, a nie powinności. Moją motywacją jest cel, do którego dążę. Motywuje mnie to do nauki, zawsze myślę o korzyściach, jakie może mi ona przynieść i co mogę przez to osiągnąć. To staje się motorem mojej motywacji i dzięki temu sprawia mi radość. Jeśli zmienisz słowo „muszę” na „chcę”, to zdobędziesz szczyt, nawet ten, który wydaje się bardzo wysoki, niemal nieosiągalny. Renata Morawska Książki na wolności! MATURZYŚCI ZSU PRZED OBLICZEM
JASNOGÓRSKIEJ PANI
Bookcrossing to nieodpłatne przekazywanie książek, najczęściej poprzez zostawianie ich w specjal-nie oznaczonych miejscach,by ktoś mógł je zabrać, przeczytać i znów zostawić w tym samym lub innym wyznaczonym do tego miejscu. Książki mogą być też zostawiane w przypadkowych miejscach, takich jak tramwaj, ulica, uczelnia itd. Wtedy książki opatrzone są informacją takiej na przykład treści: "Cześć, jestem uwolnioną książką, jeśli chcesz, to weź mnie ze sobą, jestem za darmo". Book-crosserzy, czyli ludzie uprawiający bookcrossing, tłumaczą swoją ideę tym, że książki nie lubią być więzione w domu na półkach, wolą krążyć z rąk do rąk i być czytane. Boockrossing na świecie Idea narodziła się w 2001 w Stanach Zjednoczonych. Bardzo szybko swoim zasięgiem objęła cały świat. Bookcrossing w Polsce Idea pojawiła się w październiku 2003 roku. Książki uwalniano w autobusach, na ławkach, w hipermarketach, kinach i teatrach. Częścią akcji był także happening "uwolnij książkę" który odbył się na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi. Od roku 2004 bookcrosserzy w Polsce obchodzą Ogólnopolskie Święto Wolnych Książek. Na stałe wpisało się ono do kalendarza wielu szkół i instytucji. W tym roku Ogólnopolskie Święto Uwalnianych książek obchodzone będzie 9 czerwca. Lidia Szczepaniak Dnia 15 kwietnia grupa młodzieży maturalnej z klas IV tc i IV tb wraz z opiekunami udała się na pielgrzymkę do Często-chowy. W sercach mieliśmy dziękczynienie za cudowne lata szkolne, prośby i nadzieje związane z egzaminami dojrzałości, a wielu z nas niepewność co do wyboru dobrych dróg życiowych. Podczas Eucharystii dostaliśmy wskazówkę, że trzeba z pomocą Bożą odkryć swoje powołanie, swoje miejsce w życiu. W jego poszukiwaniu należy kierować się słowami świętego Pawła, by bardziej słuchać Boga, niż ludzi. Nieważne jaką drogą pójdziemy, ważne, byśmy byli szczęśliwi, mieli poczucie własnej wartości. Staraliśmy się odkryć swoje powołanie czuwając i wpatrując się w oblicze Pani Jasnogórskiej. Mieliśmy okazję przeżyć również Drogę Krzyżową, zwiedzić niektóre zabytki Jasnej Góry, jak również przeżyć radość, że przez 4 lata udało nam się w naszych klasach stworzyc wspólnotę. Słychać było głosy: "szkoda, że taki wyjazd był już ostatni raz". Monika, Ania i Marta tegoroczne maturzystki
STOPKA REDAKCYJNA Dorota Leśniak - redaktor Qmama Jacek Ryczkiewicz - zastępca redaktora Qmama Michał Szczepański - redaktor tematyczny Patrycja Fabian - dzienikarz Lidia Szczepaniak - dziennikarz Paulina Piotr - dziennikarz *************************************************************** Teresa Teodorczyk, Patrick Precz, Paulina Stagraczyńska, Anna Kasprzak, Renata Morawska Zespół Szkół Usługowych ul. Wolności 12 63-400 Ostrów Wielkopolski
Modlitwa pogodzenia Prosiłem Cię o moc do osiągnięcia powodzenia, a uczyniłeś mnie słabym, abym się nauczył pokornego posłuszeństwa. Prosiłem o bogactwo, abym mógł być szczęśliwy, a dałeś mi ubóstwo, żebym był rozumny. Prosiłem o towarzysza, aby nie żyć samotnie, a dałeś mi serce, abym mógł kochać wszystkich ludzi. Niczego nie otrzymałem o co prosiłem, ale dostałem wszystko, czego potrzebowałem. Prawie na przekór sobie – moje modlitwy, te nie sformułowane, Ty wysłuchałeś. (Na podstawie anonimu z tablicy w Instytucie Rehabilitacyjnym w Nowym Jorku) T.T.