Musisz zainstalować flash player pobierz instalator










DZIEŃ EDUKACJI NARODOWEJ

,,Bo nauczyciel jest jak kapitan, co na okręcie dookoła świata płynie wraz z nami przez szkolne lata" 14 października, w rocznicę założenia przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego Komisji Edukacji Narodowej, obchodzimy Dzień Nauczyciela. Uczniowie składają życzenia swoim pedagogom, dziękując za trud włożony w ich nauczanie i wychowanie. W naszej szkole Dzień Nauczyciela odbył się 13 października. W tym dniu klasy szóste przygotowały uroczystą akademię, a Samorząd Uczniowski zorganizował galę wręczania ,,złotych kaczek". Szóstoklasiści recytowali wiersze, przygotowali humorystyczne scenki i wesołe piosenki, którymi wyrazili swoją wdzięczność dla nauczycieli. Niezwykłą popularnością cieszyła się specjalna gala rozdania ,,złotych kaczek", którą zorganizował Samorząd Uczniowski. Byly to nagrody przyznawane przez uczniów, w tajnym głosowaniu, dla nauczycieli i pracowników szkoły w różnych kategoriach. Złote kaczki wręczali członkowie SU przebrani za znane gwiazdy polskie i zagraniczne. Naszą szkolę odwiedzili między innymi Wojciech Cejrowski, Ferdek Kiepski, Maryla Rodowicz, Minister Edukacji, Sylwia Grzeszczak czy Justin Bieber. Złotą kaczkę w kategorii ,,nauczyciel zasadniczy" otrzymała p. Jadwiga Niedbała, w kategorii ,,nauczyciel komunikatywny" - p. dyr. Bożena Ziembińska, w kategorii ,,nauczyciel rozrywkowy" - p. Agnieszka Głąb - Kruk, w kategorii ,,nauczyciel kartkówkowiec" - p. Ewelina Depko, a w kategorii ,,nauczyciel pytaniowiec"- p. Jerzy Głąb. Pozostali pracownicy szkoły zostali wyróżnieni w takich kategoriach jak: ,,pracownik komunikatywny" - p. Cymerman, ,,pracownik rozrywkowy" - p. Grygiel, ,, pracownik zasadniczy" - p. Ozdoba. Złotą kaczkę w kategorii ,,nauczyciel emerytowany" otrzymała p. Bronisława Żeleźna. Uroczystość zakończyła się wspólną piosenką i zdjęciem wszystkich nagrodzonych. Drodzy nauczyciele, dziękujemy Wam za pokazanie nam, że porażki mogą nas czegoś pożytecznego nauczyć, że gdy przeżywamy trudności, możemy odkryć swą siłę, że miłość i życzliwość często znajdujemy w najciemniejsze dni. Dziękujemy Wam, że jesteście dla nas dobrym przykładem do naśladowania. Życzymy Wam cierpliwości i wytrwałości w pracy i przepraszamy Was za wszystko. Red.



Za co cenię i lubię moich nauczycieli?

Nasza Sonda

„Lubię moich nauczycieli. Z każdym prawie mogę porozmawiać na inny temat niż dzisiejsza lekcja. Mają ciekawe pomysły, dzięki którym lekcje stają się przyjemniejsze. Cenię ich za to, że wytrzymują z moją klasą.” (Laura z Vb) „Cenię moich nauczycieli za sprawiedliwość wobec uczniów i pomoc w trudnych sytuacjach.” (Zuzia z VIb) „Nauczycieli cenię za to, że starają się nawet takich najgorszych uczniów czegoś nauczyć, za to, że starają się nam pomóc, za to, że chcą, abyśmy wszyscy w przyszłości osiągnęli sukces. A lubię ich za to, że z nami są, za ich pomoc i postawę.” (Karolina z Ia) ,,Cenię moich nauczycieli za życzliwość okazywną nam, gdy czegoś nie zrozumiemy" (Kuba IIIc) „Cenię i lubię moich nauczycieli za spokój i opanowanie, bo tylko wtedy przekazywana przez nich wiedza jest „wchłaniana” w umysły uczniów.” (Kaja z Ia) przyg. Natalka

Nauczyciel - też człowiek

Chyba każdemu dziecku, które zasługuje już na miano ucznia, październik kojarzy się w dużej mierze z nauczycielami - ludźmi tak często niedocenianymi. W ich oczach nauczyciel często odgrywa niechlubną rolę człowieka, który jest winny wszystkim nieszczęściom, jakich doświadczają w szkole. Mimo to pedagodzy wiernie trwają w swoim powołaniu, ucząc młode pokolenie. Nie chcą działać na niczyją szkodę. Każdego dnia walczą o nas i naszą przyszłość. To oni, w pewnym momencie naszego życia, stają się przyjaciółmi, którzy podają pomocną dłoń. Dlatego pamiętajmy, że nauczyciel to też człowiek. Też ma uczucia, rodzinę, lepsze i gorsze dni, też mogą go ponieść emocje czy nerwy. Jak każdego z nas. Doceńmy ich trud i poświęcenie. Spójrzmy na nich jak na przyjaciół a nie wrogów. A przede wszystkim szanujmy. Jeśli my będziemy darzyć innych szacunkiem, inni te nam go okaza. Na koniec wszystkim nauczycielom, pedagogom i wychowawcom życzę dużo cierpliwości, powodzenia i oczywiście radości z wykonywanej pracy. Dziękujemy, że jesteście! Wiktoria Sarzyńska
W dzisiejszych czasach młodzież coraz częściej sięga po różnego rodzaju używki. Ostatnio popularne stały się dopalacze, które są bardzo niebezpiecznymi środkami odurzającymi. Wpływają na zdrowie i psychikę człowieka.
DOPALACZE!?

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że dopalacze często prowadzą do depresji, a młodzi ludzie uzależnieni od nich trafiają na odwyk do klinik psychiatrycznych Po ich zażyciu zmienia się zarówno zachowanie jak i postrzeganie rzeczywistości. Dopalacze wywołują również zaburzenia fizjologiczne i zaburzenia funkcji mózgu, niszczą paznokcie, wątrobę, są silnie uzależniające, a przy dużym dawkowaniu mogą powodować śmierć. Bardzo częstą przyczyną sięgania po dopalacze przez młodych ludzi jest namowa kolegów, którzy zapewniają, że to nic złego, wręcz przeciwnie, niezła zabawa. Wszystkie tego typu środki stanowią zagrożenie życia, a lista niepożądanych objawów, jakie mogą wywoływać, jest bardzo długa. Właściwie nie ma narządu, którego nie mogą uszkodzić. Stopień ich szkodliwości jest oczywiście zróżnicowany i zależy od wielu czynników – rodzaju dopalacza, ilości zawartych w nim toksycznych substancji, wieku, wagi i stanu zdrowia osoby zażywającej. Niestety każdy może je kupić w internecie lub w specjalnych sklepach. Składniki dopalaczy są tak samo szkodliwe jak narkotyki, a w mediach coraz częściej donoszą o przypadkach śmiertelnych po ich zażyciu. Patrząc z perspektywy czasu, dopalacze niestety stały się bardziej dostępne. Rodzice nie zwracają uwagi na to, co robią ich dzieci w internecie, a może właśnie wtedy zamawiają te parę gram specyfiku, po którym mogą stracić własne życie. Nie zdają sobie sprawy, że to wpłynie znacząco na przyszłość ich dzieci. Specyfiki te nigdy nie są do końca wypłukiwane z organizmu, dlatego pozostając w genach, mogą być w przyszłości przekazywane własnym dzieciom. Natalia i Marta

WARSZTATY O UZALEŻNIENIACH

Uczniowie klas gimnazjalnych są często narażeni na kontakt z narkotykami, alkoholem i papierosami. Sięgają po te używki również dlatego, że czasem boją się reakcji rówieśników i tego, że zostaną wyśmiani, jeśli nie spróbują. Właśnie dlatego w naszej szkole odbyły się warsztaty prowadzone przez panią z ośrodka leczenia uzależnień. W warsztatach uczestniczyli uczniowie z pierwszych klas gimnazjum. Na początku rozmawialiśmy o narkotykach. Prowadząca uświadomiła nam, jak trudno jest "wyleczyć" się od takich uzależnień. Mieliśmy okazję usłyszeć o ludziach, którzy przez różne używki, zmarnowali sobie życie. Potem podzieleni na grupy pisaliśmy markerami na tablicach, jakie są rodzaje uzależnień i jak można z nimi walczyć. Każdy z nas mógł zadać pytanie związane z używkami i uzyskać na nie odpowiedź. Uważam, że zajęcia były bardzo ciekawe i ważne. Zrozumieliśmy, jak niebezpieczne są używki. Wiele informacji na pewno nam się przyda. Mam nadzieję, że częściej będziemy uczestniczyć w podobnych warsztatach. Marta

SPOTKANIE ZE SZTUKĄ SPOTKANIE ZE SZTUKĄ

19 października klasy czwarte i piąte wybrały się do Tomaszowskiego Domu Kultury na spektakl teatralny pt.,,Przygody Mikołajka". Wyjazd zorganizowały panie polonistki - Mariola Maciuła i Renata Woś. Była to sztuka opracowana na podstawie książki o tym samym tytule. Przygotowali ją aktorzy z Teatru Współczesnego w Krakowie. W trakcie spektaklu zobaczyliśmy wesołe przygody Mikołajka i jego kolegów - Alcesta, Kleofasa i Gotfryda oraz koleżanki Ludeczki. Chłopcy, tak jak w książce, mają bardzo dużo energii , ale nie zawsze wiedzą, co z nią zrobić. Zdarza się, że psocą i mają przez to kłopoty. Zupełnie tak jak my. Spektakl był bardzo ciekawy i pełen humoru. Podobała nam się gra aktorów. Ciekawa była dekoracja i rekwizyty. Aktorzy świetnie odegrali swoje role, a szczególnie Mikołajek i Ludeczka. Były takie momenty, że rozmawiali z nami, czyli widownią. Warto było pojechać i obejrzeć tę sztukę. Dzięki temu mieliśmy kontakt z prawdziwym, żywym teatrem i aktorami. Kasia, Ola i Milena z IV a "Cudze chwalicie swego nie znacie"

RAJD KLASY VIb K

ierując się tym powiedzeniem wiele klas, wraz z wychowawcami, wybrało się na rajd. Większość postanowiła zwiedzić okolice Lubyczy i zorganizować ogniska. Korzystając z ciepłej, jesiennej pogody można było wybrać Kniazie, Teniatyska lub trasę nieco dłuższą. Na taką wycieczkę wybrała się również klasa VI b wraz z wychowawcą panią Anną Krzyszycha oraz panem Mariuszem Lewko. Wspólny pieszy rajd, po okolicach naszej gminy, odbył się 29 września. Celem wycieczki było obejrzenie najpiękniejszych i najciekawszych miejsc naszej okolicy. Zwiedziliśmy bunkry z czasów II wojny światowej oraz Krągły Goraj i Długi Goraj. Pan Mariusz Lewko przekazał nam wiele interesujących informacji związanych z historią tych miejsc. Później rozpaliliśmy ognisko, przy którym odpoczęliśmy i miło spędziliśmy czas. Uważam, że rajd był bardzo udany. Cieszymy się, że nasza klasa mogła spędzić trochę czasu razem, dobrze się bawiąc. Wszyscy powinniśmy kierować się powiedzeniem: ,,Cudze chwalicie, swego nie znacie” i poznawać piękną okolicę Lubyczy. Dominika
"Kresowian zabito dwa razy - raz ciosami siekierą, a raz przez przemilczenie." ~ ks. Tadeusz Isakowicz - Zaleski
Wołyń - krótka recenzja filmu

Niedawno w kinach pojawił się film Wojciecha Smarzowskiego pt. "Wołyń". Tytuł wskazuje, że chodzi o najważniejszy epizod historyczny w stosunkach polsko - ukraińskich, jakim było ludobójstwo na Kresach Wschodnich dokonane przez środowiska nacjonalizmu ukraińskiego. Organizacje te z wielkim okrucieństwem popełniały zbrodnie na setki wyszukanych sposobów, w których uśmiercano głównie Polaków (ok. 60 tys.), zadając im przed śmiercią straszliwe tortury. Film doskonale ukazuje realia tamtych czasów. Pokazuje normalne, sielskie życie na wschodnich rubieżach kraju, ludzkie szczęście niszczone przez wojnę. Film doskonale oddaje atmosferę wielokulturowej wsi oraz buduje napięcie od samego początku. Głównym wątkiem jest miłość w strasznych wtedy czasach. Jak podają twórcy, film ma być mostem a nie murem pomiędzy narodami. Uwazam, że każdy powinien obejrzeć ten film, gdyż ukazuje prawdę, której obecnie chce się uniknąć. Reżyser chciał widzowi przekazać to, co najważniejsze i najprawdziwsze. Pokazuje, iż zwykła ludzka nienawiść jest skłonna do okropnych czynów. Jakub Pelc

PASOWANIE NA UCZNIA PASOWANIE NA UCZNIA

27 września pierwszoklasistom, zarówno tym z gimnazjum jak i szkoły podstawowej, będzie z pewnością kojarzyć się z ważnym wydarzeniem - pasowaniem na ucznia. W końcu tylko raz w życiu zostaje się oficjalnie uczniem szkoły podstawowej i gimnazjum. Uroczystą przysięgę pierwszoklasiści złożyli przed sztandarem szkoły. W tym samym czasie czwartoklasiści przeżywali otrzęsiny przygotowane dla nich przez klasy piąte. Aby znaleźć się w gronie klas starszych, musieli sprostać wielu zadaniom. Próbie poddani zostali także wychowawcy klas czwartych. Na szczęście wszyscy wykazali się nie lada sprytem i bez problemów wykonali wszystkie zadania. Po części oficjalnej wszyscy udali się z wychowawcami do klas na słodki poczęstunek. Z pewnością każdy pierwszoklasista i czwartoklasista na długo zapamięta ten ważny dzień rozpoczynający kolejny etap szkolnej nauki. red. Odwiedzając cmentarze, zachowajmy należytą powagę, zastanówmy się nad przemijaniem, przywołajmy ulotne wspomnienia. Cmentarz jest miejscem, gdzie spoczywają nasi najbliżsi. Ich też należy uszanować. Dzień Zmarłych jest zachętą do zadumy, do przemyśleń o przemijającej historii, którą warto utrwalić dla potomnych. Kultywowanie pamięci zmarłych członków rodziny, poległych żołnierzy czy nieznanych nam z imienia ludzi, to bardzo ważna i piękna polska tradycja.
Dzień Wszystkich Świętych, a następnie Zaduszki, to dni pamięci o tych, co już odeszli, których już nie ma wśród nas. Polska tradycja nakazuje odwiedzanie w te dni grobów swoich bliskich, zapalenie zniczy, złożenie wieńców i kwiatów.
Wspominamy tych, co odeszli...

Tu jest pamięć i tutaj świeczka. Tutaj napis i kwiat pozostanie. Ale zmarły gdzie indziej mieszka na wieczne odpoczywanie. (...) Smutek to jest mrok po zmarłych tu ale dla nich są wysokie jasne światy. Zapal świeczkę. Westchnij. Pacierz zmów. Odejdź pełen jasności skrzydlatej. (J. Kulmowa, "W zaduszki") ,, Człowiek żyje tak długo, jak długo trwa pamięć o nim."



Drodzy pedagodzy, być może znajdziecie siebie pośród poniższych typów nauczycieli.

NA WESOŁO

DYSCYPLINATOR Na jego lekcji jest zawsze cicho jak makiem zasiał, wszyscy siedzą jak myszy pod miotłą; nikt nie odważy się rozmawiać, bo wie, że natychmiast będzie pytany; dyscyplinator jest poważny i nie toleruje żartów, jednak dzięki takiej dyscyplinie z jego lekcji wynosimy wiele potrzebnej wiedzy; jest wymagający, ale sprawiedliwy. KAMELEON - Jego nastrój na lekcji zależy od humoru w danym dniu; jak ma dobry dzień to na lekcji jest miło, przyjemnie i ciekawie, ale jak ma zły humor to krzyczy z byle powodu, denerwuje się i robi karne kartkówki; lepiej mu wtedy nie wchodzić w drogę. MIŁOŚNIK SWOJEGO PRZEDMIOTU Poza swoim przedmiotem świata nie widzi; jest tak zajęty przekazywaniem wiedzy, że nie zauważa ziewających, znudzonych uczniów; na swój ulubiony temat mówi tak długo i często, że w końcu uczniowie, chcąc nie chcąc, i tak się nauczą; nauczyciel ten poświęca uczniom wiele czasu nawet po lekcjach; zawsze jest gotowy wszystko wytłumaczyć jeszcze raz. UMIARKOWANY LUZAK Na jego lekcjach można pożartować, ma duże poczucie humoru, ale czasami postanawia wprowadzić trochę dyscypliny i wtedy robi kartkówkę lub zaczyna pytać, czym zaskakuje wszystkich; patrzy jednak przez palce na nasze wybryki na lekcjach i ściągi w piórnikach.